วันนั้นจากวันที่ฉันได้พบกับเธอ ฉันรู้ว่าเธอคือนางในใจ
แต่เธอก็คงไม่เหลียวมอง ตัวฉันคงได้แต่ฝันมีเธอครอบครอง
แค่ขอเพียงมองดูเธอไกลไกล ส่งความห่วงใยคิดถึงเธอ
แต่สิ่งไม่คาดฝัน ก็พลันเกิด เมื่อเห็นเธอสบตาฉัน
โบกมือและส่งยิ้ม ทักทายกัน ใจฉัน แทบหลุดลอย
อยากบอกกับเธอ ฉันหมด แล้ว ใจฉันให้เธอ
ทั้งรู้ว่าเธอคงไม่คิดอะไร กับคนอย่างฉันเท่านั้นเอง
แต่อยากบอกกับเธอ รักหมด แล้ว
ใจฉันที่มีให้กับเธอ ไปหมด โดยไม่คิดเหลือไว้ให้ใครอีกเลย

ก็เธอนั้น ดุจสวรรค์ประทานให้มา
ช่างแสนงดงามและมีค่า ดุจดั่งนางฟ้าลงมาสู่ดิน
แต่ตัวฉันไม่มีความหมายใดใดทั้งสิ้น เพราะฉันเป็นเพียงแค่คนเดินดิน
ไม่อาจจะบินไปคว้าเธอ